Çok açım ve yarın mutfak tavanı, oturma odası falan badana olacak. Annem mutfaktaki her şeyin üstüne örtü serdi. Mikrodalga ablamın odasında ve şu an açlıktan ölebilirim. Hepsinden de kötüsü bağımlılık yapan sıcak çikolatamı da içemedim bu gece. Oyyyh bitse de gitsek. Ayrıca vakit geçsin diye Facebook’ta okey oynuyordum, mal masa sahibi okey atıp bitmedik diye oyunu başlatmıyor. Nerede mal var mıknatıs gibi çekiyorum. Ölür müsün öldürür müsün… Hayır çıkar giderdim başka masaya ama kasada 14.934 çip var, bırakamıyorum. Bu saatte uyanık biri varsa sevabına soru sorsun, takip etsin, bir hareket gelsin hayatıma.
Okuldan yakın bir arkadaşımın çok kıro bir ilişkisi var. Yani şu an Facebook’ta bir fotoğraflarını gördüm, sanırsın 30. yıllarını kutluyorlar. Şık bir restoranda el ele -yalnızca tek el- kameraya bakmışlar. Allah’ım bana bunları yaşatma. Ben sevgilimle kaldırımda simit-ayran yemek istiyorum. Benim mutluluktan anladığım iki kişinin sakin bir yerde olması.
Zaten evimden dışarı çıktığım anda kapalı mekanlara girmek istemiyorum. Kapalı bir yere gireceksem o, evim olur. Can ciğer arkadaşım Yeliz’in bile evine 1 kere gitmişliğim yok. İnsanların evlerine girmeyi sevmiyorum.
Eğlence anlayışım da sakin. Evli bile olsam “Haydi dışarı çıkalım.” dendiğinde sadece manzarası olan bir yere gitmek isterdim. Yılbaşında sokak partilerine falan giden insanları da anlamıyorum. Ben mutluluğumu paylaşmayı sevmiyorum sanırım. O yüzden düğünüme sınırlı sayıda insan çağırırım.
3 paragrafta konudan konuya atlayıp bu geceki saçmalığımı da yapmış bulunmaktayım.
